nl en
Inloggen


Inloggen Registreer
X

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Categorieën

VOOR HART, HOOFD EN HANDEN

0

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Over verkleden

  Tanja Markies     05-10-2019     Reacties (2)

Over verkleden




Verkleden, wat is het, hoe kun je het vormgeven, waarom is het zo belangrijk voor
de ontwikkeling van de fantasiekrachten en waarom wordt het met regelmaat gedaan
op Vrijescholen?

WAT?
Verkleden kan ongeacht omgeving of omstandigheden eigenlijk bijna altijd.
Je kunt eenvoudigweg een lap omslaan en koning zijn of koningin, maar ook tovenaar
of heks.
En je kunt ook echt uitgebreid aan de slag gaan en speciale kleding maken of kopen
om een specifiek persoon of fantasiefiguur uit te beelden.
Er zijn eigenlijk geen regels voor, eenieder is volkomen vrij zelf iets te bedenken of doen,
gebruik makend van enkele lappen tot kostuums, hoofdtooien en andere attributen.

HOE?
Er zijn ontelbaar veel manieren om je te verkleden, in je eentje of samen.
Je kunt een thema nemen als uitgangspunt, bijvoorbeeld een sprookje of een legende,
of een jaarfeest of een zelfbedacht verhaal.
Je kunt spelen zonder attributen of met een heel scala aan verkleedspullen.
Wij hadden thuis voor de kinderen de decoratiedoeken van Kinderkram, die toen nog
speeldoeken heetten, en die door hun semi-transparantie prachtig in lagen over elkaar
gedrapeerd konden worden.
Zo ontstonden prinsessen, prinsen, heksen, elfjes of trollen.
Ook Moeder Aarde en Vrouwtje Dooi ontstonden uit een stapel lappen en een oude
paraplu of bezem.
Enkele stuks carnavalskleding kunnen dienstdoen als onderdeel van een uit te beelden
verhaal of situatie, en je kunt ook speciaal voor een gelegenheid kleding maken of aanschaffen.
Het kan eenvoudig en het kan ook zo uitgebreid als je kunt verzinnen.
Met of zonder extra attributen, verkleden brengt kinderen in een totaal andere wereld
en zijnstoestand.
Daarbij kan het goed zijn te beseffen dat de fantasiekracht van kinderen het best
gediend is met niet al te uitgewerkte kleding.
Niet omdat dat verkeerd is, maar omdat eenvoudige kleding (soms alleen maar wat lappen)
en attributen op verschillende manieren kunnen worden ingezet.
De uitdagingen die daaruit voortvloeien stimuleren het kind om inventief te zijn en
meerdere oplossingen te zoeken.

WAAROM?
Verkleden stimuleert de fantasie, het voorstellingsvermogen en het vermogen je in te
leven.
Zo kun je je verplaatsen in een heel andere persoon of mythische- of fantasiefiguur.
Door je te verkleden neem je als het ware een andere hoedanigheid aan en kun je
spelenderwijs oefenen hoe het is om als het ware in een andere huid te kruipen en
verschillende rollen en dus gezichtspunten te verkennen.
Niet in de laatste plaats kan verkleden kinderen ondersteunen bij het verwerken van
gebeurtenissen en/of emoties, door ze uit te beelden en te doorleven.

Het kan uiterst interessant zijn je kinderen te zien uitbeelden hoe zij hun gezin en
omgeving ervaren.
Wanneer een kind totaal kan opgaan in het uitbeelden van een (fantasie) figuur, niet
alleen met zichzelf maar ook in samenspel met anderen, kan het uiteindelijk met meer
rust en distantie terugkeren in zichzelf.

Het stimuleert het vermogen zich op verschillende manieren te verhouden tot zichzelf
en anderen en geeft mogelijkheden om eindeloos te kunnen spelen.
Zo ontwikkelen ze spelenderwijs respect voor anderen en zo ook meer bewustzijn van
zichzelf ten opzichte van de wereld om hen heen.
Het gevoel van vrijheid dat je kunnen inleven in een heel andere figuur je geeft is
van groot belang voor een gezonde ontwikkeling.
Je ervaart dat de wereld groter is dan alleen je eigen perspectief, binnenwereld en
je directe omgeving en je leert je plaats ervaren in die grote wereld.
Je kunt je energie kwijt en uitbundig zijn en al spelend telkens veranderen, je aanpassen,
iets nieuws zien ontstaan, je leren verhouden tot steeds andere vormen van jezelf en
van je speelkameraadjes.
Het stimuleert het vermogen mee te bewegen met verandering, en al fantaserend wordt
je enthousiasme gewekt om dingen te ontdekken en te bedenken.
En dat kan enorm helpen bij het omgaan met andere uitdagingen in het leven.

Op Vrijescholen wordt veel gewerkt met verkleden als stimulans van de fantasiekracht en
als ondersteuning voor allerlei feesten, vieringen, toneelspel en meer.
Zo worden allerlei vermogens en vaardigheden wakker gemaakt die onontbeerlijk zijn
voor een evenwichtige ontwikkeling.

Lees meer

Over breien

  Tanja Markies     01-09-2019     Reacties (0)

Over breien Wat doet breien, hoe kun je het aanwenden, waarom draagt het bij aan een gezonde
ontwikkeling en waarom wordt het ingezet, vooral op Vrijescholen?

WAT?
Breien is iets moois of nuttigs creëren met je eigen handen, met wol of ander garen,
twee of meer breinaalden en met of zonder gebruik van een patroon.

HOE?
Geduld en verbeeldingskracht zijn van belang bij het leren breien. Het eerste begin
kan spelenderwijs worden ontwikkeld: met de vingers lussen vormen, kettingen maken
en weer uithalen tot je op het laatst één steek overhoudt om op de pen te zetten.
Het is belangrijk voor een jong kind te leren breinaalden op de juiste manier vast te houden.
Zo wordt het bewustzijn van wat rechts en links is wakker gemaakt.
Zodra geleerd is hoe steken op te zetten kan begonnen worden met breien.
Wanneer kinderen eraan toe zijn te leren met een patroon te werken, kan eerst aan
eenvoudige projecten gewerkt worden, zoals het breien van een muts en vervolgens
zijn de mogelijkheden eindeloos!
Breien kan zo eenvoudig en zo ingewikkeld gemaakt worden als je wilt.
Jonge mensen kunnen enorm veel plezier beleven aan het zelf breien van kledingstukken
en zelfs hun eigen patronen bedenken en uitvoeren.
Samen lekker bezig zijn met breien kan echt genoeglijk zijn en wat kun je trots zijn op
het resultaat!
 
WAAROM?
We hebben zoals bekend twee hersenhelften; links en rechts. Beide helften hebben
stimulans nodig om in evenwicht te zijn. Breien is een prachtige manier om dit te
bewerkstelligen, omdat het mathematiek combineert met het creëren van iets met
onze handen.
Rudolf Steiner zegt hierover: ‘breien (en handwerk in het algemeen) combineert
mathematiek met de mechanische wereld van beweging en het oefenen van
aandachtkracht’.
En door letterlijk te bewegen, ook al zijn die bewegingen relatief klein, stimuleer je
het beweeglijk denken.
Als je kijkt naar de beweging van breien zou je kunnen zeggen dat je leert je ritmisch
te openen en sluiten voor de wereld om je heen.
Een euritmieleerkracht vertelt dat bij breien in wezen het insteken de beweging is van
de letter E; omslaan is in beweging gaan, doorhalen is je verbinden
en af laten glijden is loslaten.

Het breien helpt ons brein verbanden te weven tussen de neurale paden die verbinden
wat de ogen zien met wat de handen maken.
Breien helpt met het ontwikkelen van coördinatie, motorische vaardigheden en zintuiglijke
en tactiele waarneming.

Een niet te onderschatten element is de ontwikkeling van het vermogen iets te maken
dat je kunt gebruiken.
Daarnaast is het niet vaak zo dat je een breiproject in een dag af hebt.
Je committeren aan het steeds terugkeren naar een project en eraan werken tot het af
is werkt bijna spelenderwijs aan je vermogen uit te houden, geduld te hebben, te
vertrouwen dat je steeds een stapje dichterbij het eindresultaat komt.
Daarmee wordt het werken aan iets verbonden aan de beloning van een mooi resultaat.

En met het breien ontwikkel je bovendien wiskundige en geometrische vaardigheden;
naast het tellen van steken vereisen het breien van patronen, het afwisselen van kleuren
en wellicht het maken van kabels en andere gecompliceerde figuren een behoorlijk
mathematisch inzicht.

Uiteindelijk zijn de tevredenheid en trots wanneer een eenvoudig of meer gecompliceerd
breiwerk af is van onschatbare waarde. Het verschil tussen het starten met de eerste
steek en een prachtig zelfgemaakt briewerk presenteren is groot en kan veel zelfvertrouwen
geven.

Op Vrijescholen wordt veel gebreid, gehaakt en gehandwerkt, en daar zijn de didactische
kwaliteiten het uitgangspunt. Daarnaast kan thuis bezig zijn met mooie dingen maken
heerlijk zijn en een moment van rust brengen in onze vaak drukke levens.

Met dank aan www.waldorfacademy.org.

Lees meer

Over transparanten

  Tanja Markies     02-06-2019     Reacties (0)

Over transparanten Wat is een transparant, hoe maak je er een, wat heb je ervoor nodig en waarom worden ze
gemaakt, thuis en op Vrijescholen?

WAT?
Een transparant is een licht-doorlatende afbeelding, gemaakt van zijdevloei of vliegerpapier,
meestal op een basis van calqueerpapier (traceer- of architectenpapier), en wel of niet met
een omlijsting van (veelal zwart) karton.

HOE?
Je kunt hiervoor gebruiken:

Hoe je het doet is sterk afhankelijk van leeftijd en vaardigheid. De jongste kinderen kunnen
fijn stukjes zijdevloei scheuren en die op een blaadje calcopapier plakken, eenvoudigweg
onderaan groen gras, bovenaan blauwe lucht, gekleurde stukjes als bloemetjes,
het is al snel prachtig!
Maar je kunt ook heel gecompliceerde transparanten maken. Bijvoorbeeld door een
silhouetrand uit Engels karton te snijden, of zelfs gefiguurzaagd triplex voor de
vergevorderden, en daarachter een vel calcopapier te plakken met de meest verfijnde
en gecompliceerde figuren en patronen.
Je kunt knippen, zelfs verschillende lagen geometrische patronen over elkaar leggen om
zowel diepte als bijvoorbeeld een (ijs)kristalleneffect te bewerkstelligen.


Klik hier voor inspiratie!

WAAROM?
Het maken van transparanten is een goede manier om het observeren en beleven van
de wereld in (jonge) kinderen op speelse wijze te ontwikkelen.
Doordat je goed moet bedenken hoe je iets dat je in je hoofd hebt op papier kunt vormen,
over hoe je door verschillende lagen gekleurd papier over elkaar te leggen niet alleen een
donkerder tint van een kleur maar ook diepte kunt creëren, wordt de innerlijke beweeglijkheid
zowel als de beleving van vorm gestimuleerd en ontwikkeld.
En je ontwikkelt er zintuiglijke en motorische vaardigheden mee.

Bovendien is het een mooie manier om bewust de eb en vloed van het jaar, de seizoenen,
te beleven.
Door ermee bezig te zijn wordt de fantasiekracht gewekt en worden het voorstellen en
denken levendig gemaakt. En omdat het vanuit jezelf komt, verbind je je ermee. 
Je internaliseert als het ware het ritme van de natuur, en dat biedt veiligheid en gronding.

Zo kun je je omgeving, zowel innerlijk via de fantasie als uiterlijk met het maken,
met andere ogen waarnemen. Dat zorgt voor verbinding met zowel jezelf als met de natuur.
Je maakt als het ware een connectie tussen wat je ziet en ervaart, dan bedenkt en
vervolgens vorm geeft.

Terwijl gaandeweg vaardigheden ontwikkeld worden, worden de vormen ook innerlijk
ervaren; wat gebeurt er als nieuwe lagen worden toegevoegd?
Wanneer je zowel een silhouet uitsnijdt als een silhouet toevoegt middels lagen kleur
op elkaar te leggen?
Zo komt de beleving van vormen, van simpel tot complex, en het vervolgens uitvoeren
van een idee op het platte vlak vanuit het innerlijk tot stand en wordt spelenderwijs
het vermogen geschapen tot het zich uiteenzetten met complexe processen en vraagstukken.   

Met dank aan Juul van der Stok en Mabel Slangen en allen van wie we afbeeldingen hebben
geleend via Pinterest en geen naam hebben kunnen vinden!

 

Lees meer

Over Waldorf 100 en een persoonlijk verhaal

  Tanja Markies     01-05-2019     Reacties (0)

Over Waldorf 100 en een persoonlijk verhaal Waldorf 100: aanleiding voor een persoonlijk verhaal.

Het 100 jarig bestaan van de Vrijeschoolbeweging en de antroposofie heeft mij tot
nadenken gebracht over mijn eigen liefde voor antroposofische werkgebieden.
Na het zien van Waldorf 100 De Film voel ik sterk de behoefte niet alleen de film
te delen (voor wie die nog niet heeft gezien onderaan deze pagina), maar ook een
stukje van mijn eigen verhaal en reden om Waldorf Toys in de wereld te zetten.

Ik heb altijd een bijdrage willen leveren aan een betere wereld en ik denk en voel
dat antroposofische werkgebieden daar een groot aandeel in kunnen leveren.

Laat ik me even voorstellen: ik ben Tanja, geboren in 1958 in Londen uit een
Australische moeder en een Nederlandse vader.
Ik groeide vanaf mijn eerste levensjaar op in Amsterdam en toen ik vier jaar oud
was kwam ik op de Vrije Kleuterschool bij het Vondelpark in de klas bij juffie Zweers.
Ik herinner me goed (heb er ook nog een foto van) dat ik Maria mocht zijn in het
Kerstspel. Apetrots was ik.

Na mijn eindexamen Havo (de rest van mijn schooltijd bracht ik door op reguliere
scholen), vertrok ik naar mijn vader en zijn gezin in Forest Row, Engeland.
Mijn broer en zus zaten op Michael Hall School (een Vrijeschool) en ze woonden in
Michael Fields, een organisch vormgegeven gemeenschap vlakbij.
Prachtig waren die koperen daken!

Ik kwam opnieuw in aanraking met de antroposofie en raakte geïnspireerd.
Na ongeveer een jaar vond ik een baan bij Philpots Manor School, een
antroposofische instelling voor verstandelijk beperkte kinderen en al snel was
ik huismoeder van 10 kinderen.
Ik vond het heerlijk, hield veel van de kinderen, maar voelde me te jong om
op mijn 18e al zo gesetteld te zijn.

Een collega en vriendin die ook op Philpots werkte zou naar Amerika gaan om
daar een vriend op te zoeken en vroeg me mee te gaan.
We vertrokken voor een maand naar Florida en daar ontmoette ik Stephen, leider
van de United Farm Workers Union aldaar.
We werden verliefd en ik besloot naar Amerika te vertrekken om met hem samen
te leven en werken. In en door hem kwam ik in aanraking met de Afrikaans
Amerikaanse cultuur in de VS.
Een totaal andere wereld. Het leven en werk waren sterk politiek gericht en
pacifistisch, we waren allemaal vrijwilliger.

Het was een bewogen en inspirerende tijd en in 1980 werd onze dochter
Aisha geboren. Stephen en ik groeiden uit elkaar en ik besloot met Aisha terug
te gaan naar Nederland.
Toen zij peutertje was ging ik bij verschillende scholen kijken en voelde dat
de Vrijeschool de meest warme en geborgen plek voor haar zou zijn.

Toen Aisha 5 jaar oud was bloeide de liefde tussen mij en Peter, die net als
ik een dochter van 5 had: Sonja.
Peter en ik zijn nu bijna 34 jaar bij elkaar en kregen samen Jennis en Nadine, nu
27 en 24 jaar oud.
Jennis werd geboren met het syndroom van Williams en woont inmiddels al bijna
6 jaar op een antroposofisch instituut dicht in de buurt: Scorlewald.
Nadine doorliep, net als Aisha, de hele Vrijeschool, van peuterklasje tot en
met bovenbouw.
Sonja woonde vooral bij haar moeder en ging naar de Montessorischool.

Ik was thuismoeder, betrokken bij school en wist dat ik die rol intensief en
langdurig zou vervullen.
De behoefte om van huis uit iets in de buitenwereld te doen groeide.
Omdat ik zo enthousiast bleef over de Vrijeschool, de sfeer, de mensen, de
materialen, de jaarfeesten, de hoge kwaliteit van alles, wilde ik iets gaan doen
met de materialen die op de Vrijeschool gebruikt worden.
Zo’n 20 jaar geleden nam ik mijn webshop Waldorf Toys over van haar bouwer
en leerde de toen nog uiterst gecompliceerde weg naar het onderhouden en
uitbouwen ervan.

Het begon met de voorraad op zolder en de computer in de slaapkamer,
vervolgens verhuisden we de voorraad naar de (verbouwde) garage en
uiteindelijk, zo’n tweeëneenhalf jaar geleden toen de winkel uit haar voegen
dreigde te barsten, naar Dipam Bijenwaskaarsen in Driebergen.

Mijn enthousiasme voor de Vrijeschool en antroposofie blijft groeien.
Ik had als vrijeschoolmoeder graag meer willen weten over de achtergronden.
Achter alles zit een gedachte, onder alles ligt een reden.  
Ik ben korte films gaan maken over antroposofische werkgebieden en een
maandelijks blog gaan schrijven voor Waldorf Toys om wat van die onderliggende
materie te delen.

Ik ben erg dankbaar in de Waldorf 100 films te zien hoe over de hele wereld en
in allerlei culturen de Vrijeschool een bijdrage levert aan de verrijking en educatie
van de individuele mens zowel als de samenleving in al haar aspecten.
Dat diversiteit in meerdere opzichten zo vanzelfsprekend is ingebed geeft hoop.

Hier zijn de films; de eerste is in het Nederlands ondertiteld, de tweede in het Engels.

Waldorf 100 De Film

Waldorf 100 Part II

Lees meer

Over spelen met houten speelgoed

  Tanja Markies     03-03-2019     Reacties (0)

Over spelen met houten speelgoed Spelen, wat is een gezonde keuze, hoe kun je je kind stimuleren met die gezonde
keuze te spelen, waarom is spelen zo belangrijk en waarom wordt het op allerlei
manieren gestimuleerd en gedaan, ook op Vrijescholen?

WAT?
Spelen is een leuke en belangrijke bezigheid voor vooral kinderen, maar ook
volwassenen vinden er plezier en ontspanning in.
De keuze voor houten speelgoed voor een kind is algemeen bekend als de meer
verantwoorde. En dat heeft met veel aspecten te maken.
Niet alleen het plezier maar ook de educatieve waarde van vooral houten speelgoed
is groot.

HOE?
Er zijn ontelbaar veel manieren om te spelen, in je eentje of samen.
Georganiseerd of gewoon zoals het loopt.
Eindeloos met blokken bouwen, met autootjes over de vloer rijden, hutten bouwen,
spelletjes doen met elkaar en zo meer.

Wanneer je voornamelijk houten speelgoed aanbiedt en dat eventueel aangevuld
wordt met ander speelgoed, kunnen de verschillen zowel als een keuzevrijheid
ervaren worden.
Speelgoed dat ruimte overlaat voor de eigen fantasie en verbeeldingskracht, zonder
allerlei uitgewerkte vormen en functies maakt het spelen levendig.
Kinderen hebben een innerlijke wereld die heel beweeglijk is en als ze met eenvoudig
vormgegeven, natuurlijk speelgoed spelen komt de verbeeldingskracht het best tot
uiting.
Een eenvoudig blok hout kan een steen zijn om mee te bouwen, een kasteelmuur,
een bankje voor een pop, dier of fantasiefiguur, een stuk brood of ontbijtkoek en
zo meer.
En niet onbelangrijk: houten speelgoed gaat veel langer mee en wordt vaak zelfs
mooier en persoonlijker in gebruik.

En je kunt natuurlijk samen met kinderen ook prachtig hout bewerken en zelf
speelgoed maken.

WAAROM?
Wanneer een kind speelt met een natuurlijk materiaal zoals hout, is er een intrinsieke
herkenning; zowel het kind als het materiaal waarmee het speelt zijn natuur.
De temperatuur van hout is prettig, de textuur in de aanraking herkenbaar.

In het spelen met niet te gedetailleerd uitgewerkte materialen kan het kind zelf
bepalen wat ermee gebeurt.
Je ziet, als kinderen in de natuur spelen met wat voor handen is, dat takje een persoon
kan worden, een dennenappel een heerlijk hapje etc.
Omdat je speelt met iets dat meer dan één ding kan zijn, stagneert het spelen niet.
Allerlei verhalen kunnen met een set blokken uitgebeeld worden, ze kunnen steeds
weer op een andere manier worden ingezet.
Een eenvoudig vormgegeven autootje kan een gezinsauto verbeelden of een raceauto.
Kinderen ontwikkelen in de loop van de tijd steeds fijnere motorische vaardigheden
en daarmee gepaard gaat ook meer oog voor en behoefte aan detail.
Als ze zelf aan de slag moeten om details aan te brengen in eenvoudige vormen,
komen ze met de mooiste oplossingen aan.
Wanneer kinderen (alleen maar) zeer uitgewerkt en gedetailleerd speelgoed
aangeboden krijgen, wordt de vorm al voor ze vastgezet en treedt verveling
gemakkelijker op.

Je ziet dat ook gebeuren als kinderen veel gamen op telefoons of computers.
Er treedt een ‘leeg’ soort aandacht op, die de fantasie niet prikkelt noch de
natuurlijke levendigheid van het kind stimuleert.

De keuze voor houten speelgoed is een verantwoorde, ook in ecologisch opzicht.
Het belast het milieu veel en veel minder dan plastic of andere kunststoffen.
Enerzijds omdat het veel langer meegaat, anderzijds omdat het van nature
afbreekbaar is en het dus als het ware aan de natuur teruggegeven wordt.
Het gebruik van biologisch afbreekbare verf, oliën en vernis is daar vanzelfsprekend
onderdeel van.

Het gevoel van vrijheid en eindeloze toepassing van eigen fantasie en ideeën bij het
spelen is van groot belang voor een gezonde ontwikkeling.
Je ervaart dat je je eigen binnenwereld vorm kunt geven in je directe omgeving en
dat draagt bij aan het gevoel iets te kunnen bedenken en dan te maken.
En omdat de uitkomst niet in alle gevallen perfect is wordt je vermogen mee te
bewegen met verandering spelenderwijs geoefend.
En dat kan weer behulpzaam zijn bij het omgaan met andere uitdagingen in het leven.

Op Vrijescholen wordt bijna uitsluitend gewerkt met duurzame materialen zoals
hout, en met spel.
Spelen is goed voor de innerlijke zowel als de sociale ontwikkeling en het kan
uitstekend ingezet worden in afwisseling met meer cognitieve werkzaamheden.
Zo worden allerlei vermogens en vaardigheden wakker gemaakt die onontbeerlijk
zijn voor een evenwichtige ontwikkeling.

Lees meer